Nieuws

02 september 2021

Saskia de Jonge zet opnieuw een stap voorwaarts bij ISL Team Iron

Saskia de Jonge met haar 'zilveren medaille' van Londen 2012 (privé foto)

Vorig najaar maakte Saskia de Jonge als ‘home coach’ van Thom de Boer en Valerie van Roon in het Team Iron kennis met de opwindende wereld van ISL. Zij had daar de tijd van haar leven, zeker omdat zij in die periode ook een week assistent-coach in het team waar Katinka Hosszu en Ranomi Kromowidjojo een hoofdrol vervulden. In april van dit jaar kwam er tot haar vreugde een vervolg toen team manager Dorina Szekeres haar vroeg of zij officieel als assistent-coach wilde fungeren van de nieuw benoemde hoofdcoach Luka Gabrilo, tot voor kort coach van de Israëlische zwemploeg.

Zelfs voor Martin Truijens was het optreden van Saskia de Jonge tijdens de EK-time trial in Eindhoven 2008 een grote verrassing. De pure sprintster stond ten slotte niet te boek als 200 meterzwemster, maar toch ging zij als een speer. De zwemster uit Noordwest Overijssel verpulverde met 2.01.12 haar persoonlijk record met vele seconden en zag haar gedurfde optreden beloond met een plek in de olympisch estafetteploeg 4x200 vrij.

Saskia de Jonge is een voorbeeld van een zwemster, die iets presteert wat eigenlijk niet mogelijk is.
Want, als je zeventien bent en bij de NK 2004 als respectievelijk 13e (B-finale 50 vrij in 0.27.27) en 27e (series 100 vrij in 1.00.69) eindigt lijkt een toekomstige toppositie in een sport als zwemmen niet waarschijnlijk. Saskia de Jonge dacht daar echter anders over. Zij 'solliciteerde' bij TZA om op eigen kosten een trainingskamp in de Dallas, USA mee te maken en boekte zoveel progressie dat het haar een vast plaats in de trainingsgroep opleverde.

Na haar internationale debuut bij de EK korte baan 2006 in Helsinki (zilver 4x50 vrij) werd 2008 een topjaar: succesvolle EK-time trials, olympische kwalificatie en ook deelname aan de WK korte baan in Manchester!
In 2009 volgde kwalificatie voor de WK in Rome op de 4x200 vrij en mocht zij een Europese korte baantitel op haar naam schrijven als lid van de 4x50 vrijploeg bij de EK in Istanbul.

2010 verliep ronduit rampzalig. Zij miste vorm bij de EK in Boedapest, waardoor zij en het team een estafettemedaille miste op de 4x100 vrij.

Aan de loopbaan van Saskia de Jonge leek een einde te komen toen er eind augustus 2010 geen plaats meer voor haar was in de ploeg van Martin Truijens bij NZA.
Gelukkig kreeg zij een plaats bij het RTC Drachten, waar zij sindsdien traint bij Kees Robbertsen.

Als gevolg van een auto-ongeluk op weg naar de ONK korte baan 2010 in Amsterdam was zij niet in staat deel te nemen aan deze kampioenschappen en dat leek de nekslag voor haar aspiraties.

De mentaal sterke De Jonge wist zich ondanks de tegenslagen toch te herpakken en in het totaalklassement van estafettekandidaten voor de olympische 4x100 vrij eindigde zij als zesde, waardoor een trip naar Londen en de bijbehorende trainingsfaciliteiten een feit waren. Tot haar eigen 'verdriet' bleef haar rol in het Aquatics Centre beperkt tot aanmoedigen van haar teamgenoten. Als reserve kwam zij niet in het water.

 

https://www.paralympic.org/ipc/history

Deel dit artikel