Wereld Kampioenschappen Fukuoka 2001
Johan Kenkhuis: ‘Thuus kom’n’
Print
Mail een vriendZwemmer Johan Kenkhuis (21) uit Vriezenveen hoefde gisteren niet te zoeken naar zijn ouderlijk huis. Aan de Bouwmeesterstraat stond een oranje bord dat hem de weg wees: ‘Johan thuus kom’n!’ stond er op. Even later komt achter het vliegengordijn in de deuropening moeder Kenkhuis tevoorschijn. Met gehaktballetjes. Beloofd is beloofd.
Johan Kenkhuis voor zijn ouderlijke woning in Vriezenveen. Gisteren kon hij aan zijn ouders de zilveren medaille laten zien die hij won tijdens de WK in het Japanse Fukuoka.
(foto BENNO TEN BRUGGENCATE)
De Vriezenveense held van Fukuoka was weer ‘back in town’. Gistermiddag kwam hij aan vanuit zijn woonplaats Amersfoort. Om een bezoekje te brengen aan zijn ouders. Waar hij gelijk getracteerd werd op zijn middageten: aardappelen met een gehaktbal.
De zwemmer en zijn ouders zitten er ontspannen bij, op het terras achter de woning. De zilveren plak op de 4 x 100 ligt op tafel, maar van opwinding over het succes is geen sprake meer. Ze hebben het niet zo op kouwe drukte. ‘We vinden het mooi voor hem en die jongens. Ze hebben het helemaal zelf gedaan, maar we blijven er heel gewoon onder hoor’, aldus vader Kenkhuis over zijn zoon.
De watervlugge zwemmer zegt na de zes weken in het buitenland wel weer toe te zijn aan Nederland. ‘Japan is een mooi land hoor, daar niet van. En tijdens de voorbereiding hebben we wel wat dingen bekeken, wat tempels en zo. Maar als het toernooi eenmaal is begonnen heb je daar geen tijd meer voor. We zaten in een hotel in Seoul, heel luxe. Maar van de natuur zie je daar niet veel. De omvang van de stad is enorm. Af en toe ga je wel er eens even uit om te ontspannen, maar daar blijft het dan wel bij. Je zwemt veel. Bij elkaar heb ik in die zes weken wel 180 kilometer gezwommen. En zwem je niet, dan rust je uit en eet je wat.’
Buitenland
Wat niet wil zeggen dat hij heimwee had. ‘Nee, zo erg is het nu ook weer niet. Toen ik voor het eerst in het buitenland was, op mijn zestiende in Australië, had ik er meer last van. Ik had me hier op ingesteld, en dat doe je dat gewoon.’ Overigens was er wel regelmatig faxverkeer tussen Japan en Vriezenveen. Na elke wedstrijd kwam er weer bericht uit den vreemde.
Van de historische wedstrijd zelf kan Johan zich niet veel meer herinneren. Dat kan ook amper, want de vijftig meter die hij als tweede starter moest zwemmen waren in een oogwenk voorbij. ‘Vooraf had ik al wel het gevoel dat ik in vorm was. En als ploeg wisten we dat we een medaille zouden halen. Dat zat er gewoon in. Er was enorme opluchting en blijdschap toen we zagen dat we de twee plek binnen hadden. De wissel die vorig jaar nog misliep ging goed. Daar hadden we ook heel serieus op getraind.’
De komende tijd mag Johan Kenkhuis uitrusten. Zaterdag wil hij nog eens flink gaan stappen en daarna gaat hij op vakantie naar Thailand. ‘Nee, dan zwem ik helemaal niet. Het is voor een lichaam wel eens goed helemaal schoon te spoelen’. In september staan de eerste wedstrijden weer op het programma. En de studie. Hij gaat aan de heao commerciële economie studeren. ‘Na de havo ben ik professioneel gaan zwemmen en ben ik daarom in Amersfoort gaan wonen. Ik heb nu het gevoel dat ik er wat naast moet gaan doen. Daar ben ik wel aan toe. Maar eerst uitrusten, dan zien we wel verder.’
