NK lange baan Amsterdam 2003
NK: toernooi van tegenstellingen bij de dames
Print
Mail een vriendDe 75-ste Nederlandse Kampioenschappen zullen de annalen ingaan als een toernooi van enorme tegenstellingen. Prestaties van wereldklasse, maar tegelijkertijd van enorme zwakte aan de top en in de breedte. Lange afstanden of nummers als de 400 wissel en 200 vlinder worden gemeden. Vijftigmeternummers of de 100 vrij zijn en blijven in trek bij de steeds smallere top van het dameszwemmen. Hoe komt het toch dat het algemene niveau zo daalt? Over vijf jaar is de internationale rol van Nederlandse zwemsters uitgespeeld, gezien de achterstand en belangstelling bij de meisjes jeugd en junioren. Wie daar anders over denkt, mag het zeggen.
Voor het heden een overzicht en karakteristiek van de winnaressen van 2003. De volgorde is willekeurig.
Hedwig Kikkert: 200 vlinder
Al bij de Speedofinales in 1997 werd Hedwig Kikkert beschouwd als een zwemstertje met veel mogelijkheden. De ontwikkeling van de Haagse verliep echter niet in EJK-tempo, waardoor zij een andere weg moest bewandelen. Eind december stond zij voor het eerst op het podium bij de NK korte baan en zij koesterde die bronzen medaille met extra vreugde.
Een vechtster, deze zwemster van de SG Haaglanden/Hoogwerf Combinatie. Onvervaard pakte zij de 200 meter vlinderslag aan door halverwege binnen het record van Conny van Bentum te blijven. Deze onbezonnenheid werd afgestraft, maar wel behaalde zij de nationale titel op dit zware nummer. Eerder zwom zij pr’s op de 50 en 100 meter en het goud smaakt ongetwijfeld naar meer!.
Etta van der Weijden: 400 en 800 vrij
Dankzij een grote regelmaat slaagde Etta van der Weijden erin op de 800 meter vrije slag voor het eerst de magische grens van negen minuten te passeren. Zij won in 8.58.35 en dat beloofde veel goeds op de 400 en vooral de 1500 meter. Die afstanden leverden goud en zilver op, maar over de gezwommen tijden kon de open waterspecialiste niet echt juichen.
Edith van Dijk: 1500 vrij
Net terug van de huwelijksreis in Lapland en de daaropvolgende hoogtestage in de sneeuw en de mist van de Sierra Nevada in Spanje probeerde Edith van Dijk het bijna 26 jaar oude NR van Annelies Maas op de 1500 meter vrije slag te attaqueren. De snelle opening beloofde veel goeds, maar dat tempo kon zij niet volhouden. Van Dijk was niettemin een kampioene van klasse en de tweede zwemster in Nederland, die met succes de 17 minutengrens passeerde.
Suze Valen: 50 rug
De TV-beelden van Studio Sport registreerden zaterdagavond de diepe teleurstelling van Suze Valen nadat zij op de 50 meter rugslag slechts 0,06 seconde verwijderd bleef van de WK-limiet. Titel en persoonlijk record (29.31) waren daardoor ogenblikkelijk minder waard voor de studente geneeskunde, die zwemmen probeert te combineren met haar co-schappen.
Marleen Veldhuis: 100 en 200 vrij
Het kwam niet tot een confrontatie met Inge de Bruijn, maar wel moest Marleen Veldhuis flink diep gaan om voor het eerst in haar loopbaan de titel binnen te halen op de 100 meter vrije slag. In een race waarin Chantal Groot een poging deed om de WK-limiet te halen, had Veldhuis echter de beste slotmeters. De winnende 55.48 betekende een pr en was opnieuw sneller dan de limiet voor Barcelona. Op de 200 meter moest de pupil van Hennie Alink de tol betalen voor een veel te snelle opening (57.9 halverwege). Wel was er in 2.01.71 weer een persoonlijk record. Dat was ook het geval op de 50 vrij met 25.38 (zilver achter Inge de Bruijn) en de 100 vlinder met 1.00.76 (brons).
Hinkelien Schreuder: 100 rug
Voor Hinkelien Schreuder verliep het NK niet zoals zij gehoopt had. Na de vele starts bij de Open Franse Kampioenschappen miste zij in Amsterdam het gevoel om alles en iedereen aan te kunnen. De titel op de 100 meter rugslag was geen probleem, maar de opzet om ruim binnen de 1.03 te zwemmen en het NR van Jolanda de Rover (1.02.70 uit 1984) te verbeteren slaagde ook deze keer niet. Op de 50 meter rugslag werd de Nederlandse recordhoudster en WK-finaliste in Fukuoka geklopt door Suze Valen. Aan het zwemmen op de 100 vrij of de 200 wissel kwam de eerstejaar Philipsprof niet toe, omdat de griep op zondag toesloeg.
Rieneke Schinkel: 200 rug
Bij de Amsterdam Swimcup verbeterde Rieneke Schinkel al haar persoonlijke records op de rugslag, nu bleek zij vooral op de 200 meter meer inhoud te hebben. Daarop versloeg zij onder andere Mariët Koster (2.19.53) en was daarbij sneller dan ooit met 2.16.93. Met zilver de 100 meter kwam er wederom een topprestatie op haar naam. De prestaties van Rieneke waren genoeg reden voor bondscoach André Cats om haar uit te nodigen voor twee wedstrijden in de Mare Nostrumreeks in juni. Rieneke Schinkel maakt furore bij De Whee, waar zij wordt getraind door Hennie Alink.
Madelon Baans: 50 en 100 school
Geen zwemster in Nederland heeft ooit op één discipline zoveel nationale titels behaald als Madelon Baans. In het Sloterparkbad voegde zij door de winst op de 50 en 100 meter er twee toe aan de teller, die sinds het begin in 1992 nu staat op 41!!! Goud op de 200 wissel, waarop zij al eens kampioene was in 1997 zat er net niet in door toedoen van Melanie ten Brink. Toppers anno 2003 besteden een groot deel van hun leven aan zwemmen op hoog niveau. Madelon baans is daarop geen uitzondering. Zij debuteerde bij de EJK 1991 in Antwerpen en kwalificeerde zich sindsdien na vijf EK’s en twee keer Olympische Spelen voor de derde maal voor de wereldkampioenschappen.
Melanie ten Brink: 200 school, 200 en 400 wissel
Sinds de NK sprint in juni vorig jaar is Melanie ten Brink bij kampioenschappen op de persoonlijk wisselslag ongeslagen in Nederland. De zwemster van Xlence was nu ook op de 50 meterbaan niet te kloppen en vestigde met 2.21.23 en 5.02.63 haar beste tijden in Amsterdam. De schoolslag is de basis voor wisselslagsuccessen en op de 200 meter triomfeerde zij voor de eerste keer en versloeg daarbij tweevoudig titelhoudster Miranda Bosma op de laatste meters.
Inge de Bruijn: 50 vrij en 50 vlinder
Met schijnbaar gemak, maar tot in de teennagels geladen, voldeed Inge de Bruijn aan de normen op twee vijftigmeternummers. Met maar twee keer ademhalen kwam zij tot 25.89 op de vlinderslag en klopte haar directe tegenstander Inge Dekker met anderhalve seconde. Net als op de 50 vrij gold dat dit seizoen nog niemand in de wereld sneller was dan zij. Op deze Olympische sprint bleef marleen Veldhuis met 25.38 het dichtst bij haar in de buurt.
Chantal Groot: 100 vlinder
Met de wereldrecordhoudster Inge de Bruijn op de kant was de kroonprinses op de 100 meter vlinderslag, Chantal Groot, deze keer net als vorig jaar de kampioene. Gegangmaakt door o.a. Inge Dekker en Marleen Veldhuis lukte het echter niet de magische minuut te doorbreken. Hoewel zij de ‘buik vol’ had van de limieten, deed zij op de laatste NK-dag toch weer een poging de richttijd op de 100 meter vrije slag te attaqueren. Zij bleef steken op 0,08 seconde.
Toch mag Chantal Groot (20), al internationaal actief sinds de Europese Olympische dagen van 1995 in het Engelse Bath, in Barcelona in iedergeval persoonlijk starten. Vorig jaar won zij EK-brons op de 50 vlinder en zwom in berlijn de WK-limiet, die zij in Saint-Etienne bevestigde.
