De 'Lance van de lage landen', Van der Weijden
Print
Mail een vriendIn de Volkskrant komt verslaggever John Volkers terug op de wereldtitel, die Maarten van der Weijden in Sevilla behaalde op de 25 kilometer.
‘Ik ben de tweede Nederlandse wereldkampioen op een persoonlijk zwemnummer. En de eerste is mijn huidige coach, Marcel Wouda. Hoe bijzonder kan het zijn?’ Met een loftuiting voor zijn trainer, de wereldkampioen 200 meter wisselslag van 1998, begroette Maarten van der Weijden in Sevilla zijn overwinning op de WK open water over de afstand van 25 kilometer.
Hij werd na de loodzware exercitie in het 24 graden warme water van de Guadalquivir gebeld door premier Balkenende die hem toevertrouwde ‘ik heb van jou genoten’. De 2.02 metende reus uit Eindhoven ontving sms-jes van trainingsmakker Pieter van den Hoogenband, de drievoudig olympisch kampioen die nooit wereldkampioen werd.
Het werd een haast onwerkelijke, surrealistische dag die de wereldtitel bracht die Van der Weijden juist twee jaar eerder had willen halen. Toen beloofde hij, de leukemiepatiënt die in het gevecht met de levensbedreigende kanker zegevierde, een wereldtitel in Napels voor alle lotgenoten in ziekenhuizen.
Het kwam er in Italië niet van. De nummer twee van de Europese titelstrijd van die zomer, op het Balatonmeer in Hongarije, overschatte zichzelf. Hij werd vijfde en zesde in Napels. In Spanje, bij de WK van 2008, kwam het succes toen het niet meer verwacht werd.
Van der Weijden (27) had zich zondag op de 10 kilometer, de olympische afstand, geplaatst voor Peking. Na de vierde plaats op die afstand volgde twee dagen later het onverwachte brons op de 5 kilometer. ‘Voor mij was het toernooi eigenlijk achter de rug. Ik had mijn olympische ticket en mijn WK-medaille. Wat ik nog meer wilde, vroegen ze? Nou een eerste plek dan maar op de 25 kilometer.’
Het slotevenement had van de Nederlander afgelast mogen worden. Er werd onweer verwacht. In het Nederlandse kamp was gewed of Maarten in de eerste dan wel de tweede ronde de kant zou opzoeken, zoals hij vorig jaar deed bij de WK in Melbourne toen hij het zeewater te koud vond.
Deze keer stapte Van der Weijden niet uit. Hij voelde zich sterk en controleerde de race. Hij was het die in de slotkilometers de ontsnapte Bulgaar Stoitsjev achterhaalde. Hij ging de sprint aan die beslissend bleek te zijn. De Amerikaan Mark Warkentin kwam tot zijn heup, maar reikte niet verder.
Aan de kant vroeg Van der Weijden de Amerikaan wie er gewonnen had. Er was geen discussie. Jij was eerder, sprak de Yankee. De Nederlander won met een halve seconde voorsprong en geldt meteen als een medaillekandidaat voor de Spelen van Peking.
Van der Weijden zei na afloop dat zijn droom nu vervuld is. Hij had geen olympische droom toen hij in 2001 door acute lymfatische leukemie werd geveld. Toen hij daarvan na vier chemokuren en stamceltransplantatie herstelde, wilde de Noord-Hollander maar één ding: wereldkampioen worden. Het open water had nog geen olympische status.
‘Ik wilde laten zien dat er in het geval van kanker niet alleen maar verliezers zijn. Dat er ook mensen zijn die na zo’n ziekte wereldkampioen kunnen worden. Ik word er haast stil van nu het hier is gelukt’, aldus de wereldkampioen vanuit Sevilla.
Hij geldt als de Lance van de lage landen, als de Armstrong van de zwemsport. ‘Geef nooit op’, zegt hij dagelijks tegen iedereen die hem op zijn ziekte aanspreekt. Hij draagt de boodschap onvermoeibaar uit.
In Spanje, vijf jaar na zijn heroptreden in het WK-peloton, kreeg Van der Weijden opnieuw veel aandacht voor zijn overwonnen ziekte, maar nog meer voor zijn zwemkwaliteiten. Zijn trainer, Wouda, noemde hem de man met het beste race-inzicht. Dat beaamde de zwemmer direct.
Zijn andere kwaliteit volgens Wouda: ‘Maarten is snelste zwemmer op de laatste 700, 800 meter van een race. Dat is heel leuk met het oog op Peking. Hij moet alleen zorgen dat hij alert is en op 1500 meter van de meet in de goede positie ligt.’
De voorbereiding op de WK wordt voor Peking gekopieerd. Van der Weijden bracht weken door in een ‘hoogtetent’, waarin hoogtes tot vier kilometer werden nagebootst. Er waren dagen van de alternatieve hoogtestage dat hij 15 uur in zijn tent huisde. Al die offers in de voorbije drie maanden bleken van onschatbare waarde. Wouda: ‘En hij wordt nog steeds beter.’
Maarten van der Weijden te gast in Holland Sport
Aanstaande maandag is Maarten van der Weijden een van de gasten in het spraakmakende programma Holland Sport. Het gesprek met de nieuwe wereldkampioen zal onder andere gaan over het succes tijdens de WK in Sevilla, de zogenaamde “Hoogtetent” en natuurlijk de Olympische Spelen.
Holland Sport is elke maandag te zien om 20.30 uur op Nederland 3.
De aankomst van Maarten van der Weijden op Schiphol was reden voor het Sportjournaal om vrijdag opnieuw aandacht aan de kersverse wereldkampioen te besteden.
Edith van Dijk zilver 25 km, Linsy Heister 4e
Nog meer goed nieuws uit Sevilla: zilver voor Edith van Dijk op de 25 kilometer en een vierde plaats voor Linsy Heister bij haar WK-debuut op deze afstand!
Voor Edith van Dijk is de 25 kilometer de beste afstand uit haar loopbaan. Zij won vier keer de wereldtitel. Bij de WK in Perth 1998 behaalde zij brons, nadat zij vier jaar eerder inde achterhoede was geeindigd.
De Russin Popova behaalde de wereldtitel. Zij was twee seconden sneller dan Van Dijk. Het brons ging naar de Russin Pankina met ruime voorsprong op Heister.
Van Dijk sprak van een enorme opsteker. "Ik ben pas elf maanden weer bezig. Het geeft dan wel een extra mooi gevoel om dan weer een medaille te pakken. Dit is zo lekker richting de Olympische Spelen. Mijn zelfvertrouwen heeft een enorme injectie gekregen'', zei de veelvoudig wereldkampioene.
Na de laatste boei lag Van Dijk op kop, maar werd in de eindsprint geklopt door de Russin Ksenia Popova. "Het was wel jammer dat ze net nog over mij heen kwam. Maar het was na de vijf en tien kilometer ook al duidelijk dat ik aan mijn eindsprint moet werken. Ik ga me met een enorm goed gevoel voorbereiden op Peking.''
Uitslag
1. Ksenia Popova, RUS 5:27.48.2
2. Edith van Dijk, NED 5:27.50.3
3. Natalya Pankina, RUS 5.27.53.9
4. Linsy Heister, NED 5:28.08.8
5. Kate Brookes-Peterson, AUS 5:28.09.9
6. Marilyn Cadour, FRA 5:28.12.9
7. Shelley Clark, AUS 5:28.22.7
8. Laura la Piana, ITA 5:29.05.2
9. Esther Nuñnez, ESP 5:35.57.5
10. Elena Martinez, ESP 5:37.51.5
Er waren 17 deelneemsters. De Chinese Li Hong kreeg een rode kaart en werd gediskwalificeerd.
Landenklassement
In het landenklassement was Rusland een klasse apart met totale overheering bij de dames (3x goud) en één wereldtitel bij de heren. Op de tweede plaats eindigde Nederland. Daarachter kwamen Duitsland, de Verenigde Staten en het gastland Spanje
Wereldtitel Maarten van der Weijden 25 km
In Sevilla is Maarten van der Weijden wereldkampioen geworden op de 25 kilometer!De Nederlandse zwemmer had na 5 uur 4 minuten 1 seconde bij de finish een halve tel voorsprong op de Amerikaan Mark Warkentin. Tielverdediger Koudinov uit Rusland moest genoegen nemen met de derde plaats.
Van der Weijden behaalde eerder al brons op de vijf kilometer. Zondag eindigde hij als vierde op de olympische tien kilometer en plaatste zich hiermee voor de Spelen in Peking.
Van der Weijden, die in Hawaii 2000 debuteerde bij de WK open water zwemmen, pakte in Spanje voor het eerst een wereldtitel. Twee jaar geleden boekte hij zijn eerste grote succes met een zilveren medaille op de tien kilometer bij de Europese kampioenschappen in Boedapest.
Met zijn wereldtitel op de 25 kilometer kwam in Sevilla een droom uit voor Maarten van der Weijden. ,,Om een boodschap uit te dragen heb ik twee jaar geleden verkondigd dat ik in Napels de wereldtitel zou pakken. Dat ging toen even mis. Maar het is het wachten dubbel en dwars waard geweest, want ik heb nu kunnen laten zien dat je na kanker toch wereldkampioen kan worden.''
Van der Weijden gaf met zijn titel een gouden slotakkoord aan een voor hem prachtige week na zijn bronzen plak op de vijf kilometer en kwalificatie voor de Spelen op de olympische tien kilometer. ,,Het is toch wel een hele bizarre week geweest. Na het brons en plaatsing voor de Spelen sta ik ook nog voor het eerst op de hoogste tree van het podium. Dit is toch wel heel bijzonder.''
Uitslag
1. Maarten van der Weijden, NED 5:04.01.1
2. Mark Warkentin, USA 5:04.01.6
3. Youri Koudinov, RUS 5:04.02.4
4. Petar Stoychev, BUL 5:04.08.0
5. Mohamed El-Zanay, EGY 5:04.21.2
6. Marco Formentini, ITA 5:04.25.3
7. Mazen Azis, EGY 5:05.08.7
8. Brendan Capell, AUS 5:06.40.8
9. Daniel Katzir, ISR 5:06.45.2
10.Rostislav Vitek, CZE 5:07.02.6
Er gingen 23 zwemmers van start, van wie 18 de wedstrijd volbrachten.
Belgen misgunnen onze Jovanna medaille
Op Telegraaf.nl staat het onderstaande interessante bericht over het Nederlandse zwemtalent Jovanna Koens. Ze woont inmiddels al zes jaar in Brussel, maar in de 'hoofdstad van Europa' tellen haar prestaties niet mee op de Belgische kampioenschappen. Gelukkig is ze ook lid van Eiffel Swimmers PSV, zodat ze van de NJK in Nederland al wel de nodige medailles thuis heeft hangen.
Brussel - De 13-jarige Nederlandse Jovanna Koens zwemt alle Belgen zoek in Brussel maar door een idiote regel bij onze zuiderburen krijgt ze NOOIT een medaille.
In Europa is iedereen gelijk. Al geldt dat helaas niet voor de net 13-jarige Jovanna Koens. Reeds zes jaar zwemt ze iedereen naar huis in haar Brusselse zwembad, maar door een bizarre richtlijn van de Belgische zwembond kan ze dit weekend geen medaille winnen bij de nationale clubkampioenschappen.
"Alleen maar omdat ze een Nederlands paspoort heeft. Echt belachelijk" , stelt haar verontwaardigde moeder Yvonne Noppen, die een actie is gestart om de vorig jaar ingestelde Belgische zwemregel zo snel mogelijk ongedaan te maken.
"Vooral hier in Brussel wonen honderden Europese zwemmertjes. Kinderen met een Duits, Spaans of Engels paspoort, omdat hun vader of moeder hier werkt. Iets waar ze zelf niets aan kunnen doen."
Vorig jaar won Jovanna voor het eerst een afstand bij de clubkampioenschappen. Ze weet het nog precies: "Nummer 2, 3 en 4 werden op het podium geroepen en als winnaars gehuldigd. Met muziek en een fotograaf. Pas daarna mocht ik er even bij staan", aldus het zwemtalentje, dat niets van de speciale regel snapt.
Met een sierlijke duik toont ze haar kunsten in het 50 meterbad. Alles zet ze opzij voor haar sport. Zeven keer per week trainen. Minimaal twee uur per dag. "Ik ben in België nu officieel de snelste op zowel de 200 als de 1500 meter vrije slag", vertelt ze trots. "Al zijn mijn records nog altijd niet erkend."
Moeder Yvonne kookt. "Dat je tegen volwassen profs zegt dat ze voor hun eigen land moeten uitkomen snap ik nog. Maar je stuurt een kind dat wint toch niet weg met een teddybeer, terwijl je de nummer twee uitgebreid fêteert."
Ze heeft onlangs ook een brief aan staatssecretaris Timmermans (Europese Zaken) geschreven om bij zijn Belgische collega te protesteren, nu de zwembond niet thuis geeft. "Ik ben tegen een muur gelopen. Daar zeggen ze: ga maar in je eigen land zwemmen."
Timmermans, die ooit zelf in Brussel de lagere school doorliep, reageert verbaasd. "Ik vind het aan kinderen niet uit te leggen dat ze wel mogen meedoen, maar geen prijs krijgen als ze winnen", aldus de bewindsman, die bereid is met de Belgische zwembond contact op te nemen om over de kwestie van gedachten te wisselen. "Uiteraard respecteer ik ieders verantwoordelijkheid. Ik weet dat sport nationaal georganiseerd is en dat bonden de vrijheid van zelfregulering hebben, maar Europese kinderen die aan dezelfde wedstrijd meedoen verschillend behandelen druist in tegen de Europese gedachte."
Ook CDA-Europarlementariër Cornelis Visser is voor Jovanna in actie gekomen en eist dat de Europese Commissie tegen België optreedt. "In Nederland kan iedereen winnen. Het uitsluiten van jeugdzwemmers uit andere lidstaten is pure discriminatie. De Belgische bond overtreedt niet alleen de Europese regels, maar schaadt ook de sport."
Jovanna en haar moeder hopen vurig dat alle aandacht de zwembond tot inkeer doet komen. "Misschien lukt het nu niet voor mijn dochter. Maar dan hopelijk alsnog voor de jongens en meisjes die straks tegen hetzelfde onrecht dreigen op te lopen."
Laat Maarten van der Weijden de vlag dragen
De column van Pieter van den Hoogenband in de Telegraaf gaat over Maarten van der Weijden.
(-)Niet zo lang geleden kreeg ik een column van de Braziliaanse schrijver Paulo Coelho onder ogen. Het was het verhaal over een boer die veruit de beste maïs uit de ruime omgeving verbouwde. Toen iemand probeerde het geheim van de zo succesvolle boer te ontrafelen, antwoordde deze dat hij na zijn oogst een deel van de maïs als zaaigoed aan zijn naaste buren gaf. Op de vraag waarom hij de goede maïs weg gaf aan zijn buren, was het antwoord simpel: het een kan niet zonder het ander. Het is één geheel. In de lente neemt de wind het stuifmeel mee en blaast het alle kanten op. Als mijn buren iets slechts zaaien, heeft dat gevolgen voor mijn oogst. Om het beste product van de streek te kunnen hebben, moet ik er voor zorgen dat de kwaliteit van de maïs van mijn buren dezelfde is en ook blijft als die van mij. Ik kan in het leven niets goeds tot stand brengen, als ik anderen niet stimuleer hetzelfde te doen.
Ik moest aan die column denken toen ik deze week hoorde dat Maarten van der Weijden zich had geplaatst voor Peking. In Eindhoven lig ik dagelijks met hem in het water. Zelf zwem ik in baan 2. Baan 1 is gereserveerd voor de dames Dekker en Veldhuis. En Maarten ligt in baan 3. Het lijkt een beetje het verhaal van de maïsboer en zijn buren.
Mijn oudste Nederlandse record dateert van 1989, toen ik als 11-.jarige 1.04,14 klokte. In de loop der jaren is er slechts één zwemmer geweest die dat op die leeftijd heeft kunnen evenaren: Maarten kwam tot een handgeklokte 1.04,1. We delen daarmee dat ene record, maar onze levens zijn sinds die tijd iets anders gelopen.
Eerlijk gezegd ben ik hem nadien uit het oog verloren, tot ik zeven jaar geleden het nieuws over zijn leukemie hoorde. Van een afstand heb ik zijn indrukwekkende gevecht op leven en dood gevolgd.
Echt goed contact hebben we eigenlijk gekregen toen we elkaar een paar jaar geleden op een trainingskamp in Cyprus weer tegen kwamen. Uit die hernieuwde kennismaking ontstond een vriendschap. Toen hij in Dordrecht op een dood spoor zat, heb ik hem aangespoord in Eindhoven te komen trainen. Daar kon hij de topsportbeleving vinden waar hij in die tijd naar op zoek was. Ik vind het geweldig dat hij onder leiding van mijn oude trainingsmakker Marcel Wouda naar Peking gaat. En, niet onbelangrijk, daar straks geldt als een serieuze kandidaat voor de titel.
Uiteraard filosoferen we ook over het leven. Hij is iemand die sinds zijn ziekte geen angst meer kent en met volle teugen van het leven geniet. Als ex-kankerpatiënt die uitgroeit tot een sporter van wereldniveau is de vergelijking met Lance Armstrong natuurlijk snel getrokken.
Een mindere kant van de filosofie van Armstrong is dat bij de strijd tegen kanker het accent op het overwinnen van de ziekte legt. Het is een zaak van winnen of verliezen. Met andere woorden: degenen die het niet redden, zijn eigenlijk ‘losers’.
Maarten kijkt hier anders tegenaan. Hij heeft me geleerd dat de strijd tegen kanker geen kwestie is van winnen of verliezen. Het gaat eerder om geluk of pech hebben. Als je geluk hebt, slaan de behandelingen aan. Heb je pech, dan voer je een onmogelijke strijd. Het is, zo heeft Maarten mij geleerd, dus allesbehalve een kwestie van al dan niet een sterke wil hebben. Al speelt het natuurlijk wel mee dat een mens moet knokken.
Voor mij is Maarten een grote inspirator, al weet hij dat zelf niet. Ik ben er van overtuigd dat hij de komende maanden gaat uitgroeien tot een icoon van de Nederlandse sport. Hij is een grote persoonlijkheid met een boeiend levensverhaal. Mocht Charles van Commenée, de technisch directeur van NOC*NSF, binnenkort een lijstje opstellen van kandidaten die tijdens de openingsceremonie in Peking de Nederlandse vlag mogen dragen, dan wil ik hem één ding meegeven: vergeet niet de naam Maarten van der Weijden daar ook op te zetten.(-)
WK-brons voor Maarten van der Weijden op 5 km
Maarten van der Weijden heeft bij de WK in Sevilla brons behaald op de 5 kilometer. Thomas Lurz veroverde de wereldtitel, Dytchin eindigde als tweede. Alex Schelvis tikte als negende aan.
Het medailletrio bij de huldiging. Foto Aad van Groningen
Van der Weijden was trots op zijn bronzen plak. "Dit is heel mooi. Het ging ook heel goed. Tegen mijn principes heb ik de hele race voorin gelegen. De vijf kilometer vond ik ook wat te kort om af te wachten, zoals ik normaal altijd doe. Op het laatst had ik nog voldoende energie over om de medailles mee te doen.''
Het was voor Van der Weijden zijn tweede plak op een internationaal titeltoernooi. Bij de Europese titelstrijd in Boedapest 2006 behaalde hij zilver op de tien kilometer.
Uitslag
1. Thomas Lurz, GER 54.57.3
2. Vladimir Dyatchin, RUS 54.58.8
3. Maarten van der Weijden, NED 54.59.8
4. Chad la Tourette, USA 55.04.05
5. Christian Hein, GEr 55.04.06
6. José Francisco Hervas, ESP 55.05.4
7. Diego Nogueira, ESP 55.06.4
8. Evgeny Drattsev, RUS 55.07.0
9. Alex Schelvis, NED 55.07.4
10. Jarrod Ballem, CAN 55.11.4
Tweede titel Larisa Ilchenko in Sevilla
De Russische Larissa Ilchenko heeft haar voor de vijfde achtereenvolgende maal de wereldtitel titel veroverd op de 5 kilometer bij de wereldkampioenschappen open water in Sevilla. Zaterdag was ze ook succesvol op de dubbele afstand. Op de tweede plaats eindigde haar langenote Ekaterina Seliverstova (1:00.04.6), gevolgd door de Amerikaanse Chloe Sutton (1:00.09.9)
Edith van Dijk finishte als achttiende met een achterstand van iets minder dan een halve minuut. De veelvoudig wereldkampioene startte op de 5 kilometer om vooral haar snelheid te trainen.
Maaike Waaijer eindigde bij haar WK-debuut in het veld van 38 zwemsters als dertigste op 2 minuut en 15 seconden van de winnares.
Deuitslag van de eerste tien:
1. Larisa Ilcehnko, RUS 1:00.04.6
2. Ekaterina Seliverstova, RUS 1:00.07.8
3. Chloe Sutton, USA 1.00.09.9
4. Jana Pechanova, CZE en Jing Zheng, CHN 1:00.16.5
6. Teja Zupan, SLO 1:00.18.1
7. Britta Kamrau-Corestein, GER 1:00.19.2
8. Kate Brookes-Peterson, AUS 1:00.19.7
9. Cathy Dietrich, FRA 1:00.20.6
10. Xenia Lopez, ESP 1:00.20.6
18. Edith van Dijk, NED 1:00.31.7
30. Maaike Waaijer, NED 1:02.19.9
Australiërs vallen over buikje van Hackett
SYDNEY - Hij mag dan een olympische held zijn, zwemmer Grant Hackett kreeg de afgelopen dagen in zijn vaderland Australië veel over zich heen. De tweevoudig olympisch kampioen op de 1500 meter slaagde er niet in zich te kwalificeren voor de olympische 10 kilometer. Het zou liggen aan zijn buikje.
In Australië werden na de mislukte missie bij de WK openwater in Sevilla foto's gepubliceerd waarop Hackett net na zijn race te zien is met een buikje. De Sydney Daily Telegraph zette er in koeienletters onder: 'Has Hackett got the guts to race in Beijing'; guts betekent naast 'lef' ook 'pens'.
Coach Ian Pope nam het voor de 27-jarige zwemmer op: "Sprinters hebben altijd afgetekende lichamen, bij langeafstandszwemmers is dat wat minder. Ik heb echter zelf geconstateerd dat het met het vetpercentage en gewicht van Grant goed zit. Misschien wordt dat beeld van zijn buik veroorzaakt door de strakke broek, die is van elastisch materiaal en zit heel strak om geen water binnen te laten.”
Foto AFP
Sharon van Rouwendaal bij NK Eindhoven
Nederland gaat bij de NK in Eindhoven voor het eerst kennis maken met Sharon van Rouwendaal. Bij de Franse kampioenschappen in Duinkerken maakte de zwemster van Nederlandse afkomst erg veel indruk. Zij komt uit voor Zwemclub Valkenburg en wordt dan begeleid door Eric Craemers.
Vorig jaar bij wedstrijden in Chalon sur Saone viel de naam Sharon van Rouwendaal al op temidden van alle Franse namen. Achter haar naam stond NED. Ook bij de Franse kampioenschappen in St.Raphael attenteerde men mij op deze Nederlandse.
Inmiddels zijn we een half jaar verder en opnieuw is daar Sharon van Rouwendaal, geboortejaar 1993. Bij de Franse kampioenschappen in Duinkerken baarde zij opzien met de 4.48.17, waarmee zij de snelste was in de B-finale 400 meter wisselslag. Het zou een Nederlands record moeten zijn, zeiden de geïnteresseerde volgers in Nederland.
Het rijtje tijden dat daarna volgde in de loop van het kampioenschap was even indrukwekkend:
100 m.vrije slag 58.52 (serie 24e)
200 m.vrije slag 2.02.77 (serie 14e)
400 m.vrije slag 10e 4:19.14 (serie 10e)
800 m.vrije slag 8:45.74 (B-finale 2e) (serie 8.44.17)
200 m.rugslag 2.17.25 6e (halve finale 2.14.92)
200 m.vlinderslag 2:14.23 (2e halve finale)
Intussen bleek zus Denise van Rouwendaal (21) te zwemmen bij ZC Valkenburg en via via werden er contacten gelegd met de ouders Peel en Ada van Rouwendaal, die zeven jaar geleden vanuit Soest naar Zuid-West Frankrijk zijn verhuisd en daar wonen in de buurt van Perigeux in de Dordogne.
Sharon is een energiek meisje, dat al jong uitblonk in hardlopen en zwemmen en ook aan triatlon deed. Haar zwemopleiding kreeg zij bij de Duinkikkers in Soest.
In Frankrijk werd zij lid van de plaatselijke zwemclub, zwom later als 13-jarige heel snelle tijden voor die leeftijd en trainde daar ook hard voor. Vorig jaar, zo vertelde haar moeder kwam zij onder de hoede van trainer Alex Pannier en sloot zij zich aan bij de zwemclub van Brand-et-Saint Louis. Sindsdien zijn haar tijden met sprongen vooruit gegaan. "Omdat we Nederlanders zijn hebben we ook contact gezocht met PSV in Eindhoven zodat Sharon ook met Nederlandse kampioenschappen zou kunnen meedoen", zegt Ada. "Maar die contacten zijn eigenlijk op niets uitgelopen. Sharon wil graag naar de EJK in Belgrado en dankzij de prettige samenwerking met de trainer van Zwemclub Valkenburg is de weg nu uitgestippeld. Dat is de club waar onze dochter Denise, die in Maastricht studeert aan de Hogere Hotelschool, ook zwemt." Nederlandse limieten voor de EJK kunnen alleen bij de NK in Eindhoven gezwommen worden. De jonge zwemster is er bij, maar nog niet bekend is op welke afstanden zij uit komt. Het is op de eerste twee dagen met series in de avonduren en finales de volgende morgen een kwestie van kiezen uit de 400 vrij, 200 rug, 200 vlinder en 200 wissel, die vlak na elkaar geprogrammeerd zijn! Op de laatste dag is dat ook het geval met de 400 wissel en 1500 vrij. "Een jong meisje kan moeilijk twee zulke zware nummers achter elkaar zwemmen", vindt Ada van Rouwendaal.
Aan het erkennen van de tijden als Nederlandse records - de 400 wissel en NR's 15 jaar 200 vrij, 200 vlinder en 200 rug - wordt inmiddels ook gewerkt.
In Frankrijk worden ook door zeer jeugdigen veel kilometers gemaakt. Sharon van Rouwendaal woont in huis bij het gezin van haar trainer en studeert via privé-lessen. Hoewel het meisje helemaal ingeburgerd is in haar omgeving, kan zij niet zomaar van nationaliteit veranderen. Omdat zij op haar leeftijd sneller is dan Laure Manaudou toen deze 13 en 14 jaar was, wordt haar een grote toekomst voorspeld o.a. door de ex-trainer van Manaudou Philippe Lucas.
